Ik ben al jarenlang verslaafd aan een management simulation game: Transport Tycoon. In dat spel bouw je een vervoersbedrijf op en leg je vervoersnetwerken aan, met bussen, boten, vliegtuigen en treinen – vooral met treinen kun je enorm complexe netwerken aanleggen.
Dat klinkt onvoorstélbaar suf, maar ik ben lang niet de enige verslaafde: er is een grote community van actieve spelers. Best opvallend, want Transport Tycoon is stokoud: het origineel is in 1994 uitgebracht, de verbeterde versie stamt uit 1995 (beiden werden ontworpen en geprogrammeerd door Chris Sawyer*). Graphics en gameplay van de meest recente incarnatie van het spel zijn grotendeels ongewijzigd. Haast onvoorstelbaar: ik ken geen ander spel dat na twintig jaar zo speelbaar is gebleven.
Die recente incarnatie is overigens geen heruitgave van het origineel, maar een open-source replica. Dat maakt het extra leuk, omdat spelers kunnen bijdragen aan het spel – onder andere met het vormgeven van treinen en stations. Zo is het mogelijk om NS-treinen in te zetten en Nederlandse stations te bouwen.
Er is een groep spelers die voornamelijk daardoor wordt aangetrokken: treinliefhebbers die bestaande treinen willen nabouwen, of bestaande netwerken proberen te imiteren. Mij trekt dat aspect niet echt aan.
Wat me wél aantrekt (en waarom mijn verslaving zich al jarenlang in golven aandient) is dat het spel me kalmeert, en de chaos in mijn hoofd oplost. In periodes dat ik het gevoel heb weinig grip te hebben op mijn leven en in paniek raak over de onduidelijke stappen die ik zou moeten nemen – en waar die stappen dan in godsnaam naar toe moeten leiden – geeft dit spel me een alternatieve realiteit waarin ik me even kan terugtrekken. In deze wereld zijn de problemen overzichtelijk: maak een treinverbinding van punt A naar B. En als die klaar is, eentje van punt B naar C. Dan D naar E. E. naar F. F weer aansluiten op A. Misschien handig om het netwerk groter op te zetten, zodat A, B, C, D en E ook allemaal op elkaar aangesloten zijn. Oei, punt F is nu wel erg druk; daar moet ik de netwerkcapaciteit uitbreiden. Hee, hier kan nog een lijn van G naar H.
En zo door, totdat het spel me weer voldoende heeft doen inzien dat de enige manier om verder te komen is om gewoon maar ergens te beginnen, en dan maar voort te bouwen tot je iets van substantie hebt gecreëerd. Om daarna even verderop weer opnieuw te beginnen.
Voor wie zich ook wil verliezen in een transportwereld zonder chaos: het spel is hier gratis te downloaden. Om het vervolgens te kunnen spelen, moet je ook een set graphics downloaden; dat kun je vanuit het spel doen. Het is even zoeken, maar er is wel uit te komen.
*Geinig detail voor de liefhebber: Sawyer baseerde het ontwerp van veel van de gebouwen in het spel op bestaande gebouwen in zijn woonplaats, Glasgow: zie zijn website.
Robbert van Strien 